Blog > Komentarze do wpisu

Urazy i kontuzje w kolarstwie górskim.

Urazy w kolarstwie górskim.               Kolarstwo górskie to jeden z najpopularniejszych sposobów aktywnego spędzania wolnego czasu.  Rowery górskie są dostępne po niewielkiej cenie, umożliwiają jazdę w każdych warunkach, więc spełniają wszystkie kryteria roweru ogólnego przeznaczenia. Z tego powodu większość osób decyduje się właśnie na MTB.  Wraz z popularnością, znaczenia nabierają inne aspekty uprawiania tego rodzaju sportu. Urazy nagłe, ale także zmęczeniowe stanowią znaczy odsetek skarg pacjentów uprawiających kolarstwo górskie. Jakkolwiek te pierwsze są łatwo zauważane, z powodu burzliwych, nagłych objawów powstałych w charakterystycznych okolicznościach, tak drugie pozostają bardzo długo niezauważone, a co za tym idzie, często nieświadomie pogłębiane. Co za tym idzie wyjątkowo trudno jest cofnąć ich następstwa.

                Michael R.Carmont, lekarz chirurgicznego oddziału  ortopedycznego, przejrzał bazę PubMed z użyciem słów kluczowych „kolarstwo”, „górskie”, „urazy” i przejrzał otrzymane wyniki, tworząc przekrojową pracę, w której umieścił wnioski z cząstkowych badań.

                Okazało się, że najwięcej urazów dotyczy mężczyzn w wieku 20-39 lat, za to kobiety doświadczają urazów rzadziej, jeśli jednak już, to znacznie poważniejszych. Częstość urazów jeżdżących cross-country wynosi 0.37 osoby na 100h jazdy, natomiast w downhill, liczby są znacznie wyższe i wynoszą  4.34os/100h. W przypadku podziału urazów, najczęściej spotykany jest podział na dwie kategorie: lekkie/średnie i ciężkie, kategoria pierwsza najczęściej jest definiowana jako uraz, który nie wymagał hospitalizacji, wizyty u lekarza, nie wymagał przerwania jazdy albo wyłączenie ze sportu trwało poniżej jednego dnia. Przez zaprzeczenie rozumiane były urazy ciężkie. Badania ujęte w zestawieniu obejmują okres od 1992 do 2004 roku.

                Według powyższych badań nasuwają się następujące wnioski. Urazy w kolarstwie górskim są częste, ale zazwyczaj lekkie, częściej urazom ulegają mężczyźni, przewaga jest tym większa w liczbach bezwzględnych, że częściej uprawiają sport. Większe ryzyko ciężkiego urazu niesie upadek przez kierownicę, niż na bok. Wtedy uszkodzeniu ulega częściej twarz, głowa i jama brzuszna. Uszkodzenia twarzy i głowy wynoszą 13% urazów, ale ich częstość ulega zmniejszeniu o 39%, jeśli używamy kasku. Kask jednak nie zmniejsza ilości urazów rdzenia kręgowego i kręgosłupa szyjnego. Te, występują najczęściej przy upadku bezpośrednio na kask(urazy zgięciowe i  kompresyjne z wyboczeniem), lub twarz(urazy wyprostne). Ciężkie urazy narządów jamy brzusznej występują w zasadzie jedynie , jeżeli kolarz ma kierownicę wyposażoną w dodatkowe wsporniki (rogi). Związane jest to z ryzykiem uszkodzenia śledziony (49% urazów jamy brzusznej) i wątroby (15% urazów). Dodatkowo, jelito cienkie jest najczęściej uszkadzanym narządem posiadającym światło (13%).

                Upadek na bok, zmniejsza ryzyko ciężkiego  urazu krytycznych dla życia narządów, natomiast zwiększa prawdopodobieństwo uszkodzenia kończyn dolnych. Większość uszkodzeń kończyn dolnych to powierzchowne obtarcia naskórka, jednak sporadyczne zdarzają się uszkodzenia głębsze, powodowane przez perforowaną powierzchnię pedałów albo zębatek. Tego typu urazy często wymagają interwencji medycznej, należą więc do grupy urazów ciężkich. Pomoc medyczna w tych przypadkach wiąże się najczęściej  z chirurgicznym oczyszczeniem rany i odpowiednim opatrunkiem. Odrębną grupę stanowią urazy związane z upadkiem na bok, bez wypięcia bloków z zacisków. Te mogą powodować urazy krętarza większego i głowy kości udowej, a także panewki, włączając w to źle gojące się złamania tych regionów.

                Kolejną dużą grupą urazów stanowią urazy przewlekłe. Dotyczą  najczęściej krocza, kręgosłupa lędźwiowego i części dłoniowej ręki i okolicy mięśnia gruszkowatego. Badania ujawniły, że 96% kolarzy górskich ma anomalie zawartości worka mosznowego ( w grupie kontrolnej tylko 16%), wykryte w USG. Najczęstsze znalezisko stanowią  kamienie mosznowe(81%), zwapnienia wewnątrzjądrowe(32%) a także zwapnienia(40%) i torbiele najądrza(46%). Obecność tych odstępstw od normy stanowi rezultat powtarzających się mikrourazów, ucisku. Długotrwała jazda jest związana z uciskiem naczyń i nerwów sromowych, powodując zaburzenia ukrwienia i utratę czucia w okolicy krocza.  Części dałoby się uniknąć stosując odpowiednio wyprofilowane siodełka i ubiór kolarski, miękkie chwyty i rękawiczki.

                Temat został dopiero rozpoczęty, na pewno kontynuacji wymaga wątek przydatności kasku i poprawa bezpieczeństwa w zależności od jego typu i rodzaju uprawianego sportu. Sądzę, że to dobry temat na jedną z kolejnych notek.

 

Warto przeczytać jeszcze : 

  1. Czy kask rowerowy ratuje życie ?
  2. Urazy i kontuzje w kolarstwie górskim.
  3. Cykl Artykułów z Medycyny Sportowej
czwartek, 14 lipca 2011, mathmed
Jeśli treść artykułu spodobała Ci się, polub oficjalną stronę mathmed na facebooku i bądź informowany o nowościach na stronie :
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Ponad 150 artykułów na blogu, wyszukaj :
Możesz też podzielić się ze znajomymi treścią artykułu klikając przycisk "lubię to" poniżej:

Polecane wpisy

TrackBack
TrackBack w tym blogu jest moderowany. TrackBack URL do wpisu:
Jestem członkiem agregatora naukowego researchblogging.org